Pod wpływem zmian hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety w czasie ciąży, już od momentu zapłodnienia mogą pojawiać się pewne objawy sugerujące jej istnienie. Czasami są one jednak tak subtelne, że niezauważalne lub mylone z dolegliwościami innego pochodzenia. Najbardziej prawdopodobnym objawem ciąży jest zatrzymanie miesiączki. Część objawów można jednak zauważyć już przed jej zatrzymaniem. Pod wpływem wzrostu poziomu progesteronu następuje nieznaczne podwyższenie podstawowej temperatury ciała. Można również zauważyć zmiany w gruczołach sutkowych. Stają się one nieco powiększone, obrzęknięte, bolesne, tkliwe. Zwiększa się również obfitość wydzieliny pochwowej zawierającej śluz szyjkowy oraz złuszczone komórki nabłonka. W kilka dni po zapłodnieniu w momencie zagnieżdżania się zapłodnionej komórki jajowej w błonie śluzowej macicy może pojawić się nieznaczne plamienie lub krwawienie nazywane krwawieniem implantacyjnym. Mogą pojawić się także nieznaczne bóle podbrzusza, nadmierna senność, wzmożone wydzielanie śliny. Osoby palące papierosy mogą odczuwać niechęć do palenia, jak również drażniące działanie dymu tytoniowego. Opisane powyżej objawy są objawami mogącymi jedynie nasuwać przypuszczenie istnienia ciąży. Bywa również tak, iż pomimo braku ciąży kobieta odczuwa powyższe dolegliwości. Najczęściej wywołane jest to czynnikiem psychicznym w sytuacjach ogromnej chęci posiadania potomstwa lub też strachu przed niechcianą ciążą.

Wezwij lekarza, gdy…

Podczas średniego (28 dni) cyklu miesięcznego kobiety, z owulacją na ok. 14 dni przed miesiączką, dni płodne przypadają średnio na czas pomiędzy 9 a 18 dniem cyklu. Jednakże nie można być pewnym, że tylko w te dni możemy być płodni.

Jeżeli nie chcesz zatem zajść w ciąże i chcesz, aby prawdopodobieństwo było bliskie zeru, to proponowałabym się zabezpieczyć. Najskuteczniejsze będą tabletki antykoncepcyjne. Prawdopodobieństwo zajścia w ciąże przy ich regularnym stosowaniu wynosi ok. 0,02%.

Nadmierne i przedłużające się krwawienia miesiączkowe występują najczęściej u kobiet przed menopauzą i są związane z utratą jednego z hormonów cyklu miesięcznego. Mogą pojawić się także u młodszych pań na skutek zaburzeń hormonalnych lub różnego rodzaju dolegliwości. Ponieważ obfite krwawienia doprowadzają także do anemii i osłabienia, trzeba je bezwzględnie leczyć.

Ze względu na to, że krwawienia mogą mieć różne przyczyny, leczenie rozpoczyna się zawsze od wnikliwej diagnozy: badania ginekologicznego, ultrasonografii dopochwowej, wymazu z szyjki macicy i określenia poziomu hormonów płciowych.

Leczenie hormonalne

U młodszych kobiet. Stosowanie środków wstrzymujących miesiączki to nowy trend w antykoncepcji, który zyskuje sobie popularność w USA. Nazywany jest długotrwałą antykoncepcją i polega na stosowaniu środków, które wstrzymują menstruację na kilka miesięcy. Są to niskodawkowe hormonalne pigułki antykoncepcyjne ( tj. z niższą dawką estrogenu) zażywane non stop, bez robienia zwyczajowej, siedmiodniowej przerwy.

Wśród lekarzy metoda ta budzi duże kontrowersje. Niewątpliwie jest ratunkiem dla kobiet, które cierpią na anemię z powodu obfitych miesiączek lub mają w tym czasie duże wahania nastrojów. Metoda ta może także pomóc w leczeniu endometriozy. Przeciwnicy wstrzymywania miesiączek obawiają się natomiast, czy po odstawieniu długofalowej antykoncepcji nastąpi u kobiety pełny powrót do płodności. Dlatego uważa się, że najbezpieczniej jest pozwalać sobie na hamowanie miesiączek rzadko i tylko w uzasadnionych sytuacjach.

Pozdrawiam Wszysktich

Agnieszka