Rozpoznanie mięśniaków macicy umożliwia badanie ginekologiczne, badanie USG, laparoskopia, a ostatecznie badanie histopatologiczne materiału tkankowego pobranego w trakcie operacji

Przyczyny powstania mięśniaków w macicy nie są do końca poznane. Upatruje się ich w zaburzeniach neurowegetatywnych, np. w zaburzeniach prawidłowej produkcji i przemian niektórych substancji wydzielanych w układzie nerwowym.

Mięśniaki nie leczone ulegają zwyrodnieniu, często martwicy, rozmiękaniu, zakażeniu, rzadziej zwapnieniu lub zwłóknieniu. Stan taki wywołuje duże dolegliwości bólowe, objawy tzw. ostrego brzucha i inne dolegliwości ogólnoustrojowe niekiedy zagrażające życiu. Dzieje się tak również wtedy, gdy nastąpi skręcenie szypuły mięśniaka umieszczonego w jamie brzusznej. Mięśniak, który znajduje się w jamie macicy, może wywołać silne skurcze podobne do porodowych, krwawienie i uwidocznić się w pochwie. Mówimy wtedy o tzw. mięśniaku rodzącym się.

Mięśniaki macicy są najczęściej występującymi (95%) guzami łagodnymi narządu rodnego u kobiet.

Mięśniaki są zmianami łagodnymi, leczy się je zazwyczaj dopiero wtedy, gdy powodują dolegliwości. W większości przypadków jest to leczenie operacyjne. Guzy nie powodujące objawów należy obserwować. Wskazane są wówczas kontrole u ginekologa co 3-4 miesiące. Oczywiście są wyjątki od tej reguły.

Operację trzeba przeprowadzić mimo braku dolegliwości w następujących przypadkach:

• gdy guz szybko rośnie (podejrzenie nowotworu złośliwego);
• gdy mięśniak jest bardzo duży (większe ryzyko powikłań);
• gdy nie można wykluczyć guza jajnika (alternatywą jest wykonanie laparoskopii);
• gdy mięśniak ma długą szypułę i jest bardzo ruchomy w jamie brzusznej (możliwość skrętu szypuły z dalszymi konsekwencjami);
• gdy mięśniak macicy jest przyczyną niepłodności lub nawykowych poronień i porodów przedwczesnych;
• gdy stwierdza się macicę mięśniakowatą podczas operacji wykonywanych z innych powodów. Operacja jest metodą leczenia z wyboru. Można ją wykonać przez pochwę lub drogą brzuszną. Wskazania do określonego typu operacji ustala się w zależności od wieku chorej, wielkości i umiejscowienia guza oraz od rodzaju dolegliwości.

Czasem wystarczą hormony

Mimo że zasadniczą metodą leczenia mięśniaków macicy jest operacja, w niektórych przypadkach potrzebne może okazać się stosowanie hormonoterapii. Leczenie hormonalne umożliwia opóźnienie lub niekiedy zrezygnowanie z operacji. Dotyczy to:

* kobiet tuż przed menopauzą;
* pacjentek, które ze względu na inne choroby (np. niewydolność układu krążenia, znaczna niedokrwistość, wada serca) nie mogą być operowane.

Przed rozpoczęciem przyjmowania hormonów należy wykonać diagnostyczne łyżeczkowanie kanału szyjki i jamy macicy (nazywane przez pacjentki “czyszczeniem macicy”), żeby wykluczyć przede wszystkim raka tego narządu. Warunku tego należy ściśle przestrzegać szczególnie w przypadku nieprawidłowych krwawień z narządu rodnego i złego wyniku badania cytologicznego.

W leczeniu mięśniaków stosuje się również napromieniowanie. Jest to metoda stosowana bardzo rzadko i w wyjątkowych sytuacjach.

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

Nazwa wzięła się stąd, że układ ciał partnerów w tej pozycji przypomina cyfry 6 i 9 , tak jak na zdjeciu

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

Zasadniczą przyczyną waginozy bakteryjnej są zaburzenia w obrębie mikroflory bakteryjnej pochwy, między innymi brak pochwowych pałeczek kwasu mlekowego odpowiedzialnych za odpowiednie pH pochwy (3,8–4,2).

Czynnikami zwiększającymi ryzyko zakażenia są, podobnie jak w przypadku zakażeń grzybiczych (kandydozy pochwy): wielu partnerów seksualnych, nieprawidłowo pojmowana higiena osobista (zwłaszcza irygacje pochwy naruszające mikroflorę), przebyte zabiegi ginekologiczne, czy wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna. Na BV częściej zapadają również kobiety palące papierosy^{[potrzebne źródło]}.

Najczęstszym objawem są upławy – białawe lub szarawe, o wyraźnym, nieprzyjemnym rybim zapachu, czasami towarzyszy im świąd lub podrażnienie.

Często jednak chorobie nie towarzyszą żadne objawy, dlatego w diagnostyce B.V pomocny jest test pH pochwy; prawidłowe pH pochwy jest kwaśne i oscyluje pomiędzy 3,8 a 4,2.

Rozpoznanie bakteryjnego zakażenia pochwy polega na stwierdzeniu trzech spośród czterech charakterystycznych objawów, takich jak:

• jednorodnej wydzieliny pochwowej z niewielką ilością leukocytów (krwinek białych niszczących bakterie),
• odczyn pochwy pH > 4,5 (badanie papierkiem lakmusowym),
• specyficzny, rybi zapach, wzmagający się po stosunku płciowym oraz po dodaniu do wydzieliny pochwowej wodorotlenku potasu (KOH),
• obecność clue cells (komórek jeżowych) w preparacie mikroskopowym, tj. komórek nabłonka opłaszczonych bakteriami w sposób przypominający kolce jeża.

Nie stwierdza się natomiast pieczenia czy swędzenia pochwy i sromu.

Należy podkreślić, że badanie czystości pochwy ani posiew bakteryjny nie mają żadnego znaczenia w rozpoznawaniu zakażeń pochwy. Obecnie zalecanym badaniem jest ocena ekosystemu pochwy, czyli pH, woni, obecności komórek jeżowych, rzęsistków i komórek drożdży.

W leczeniu waginozy bakteryjnej najczęściej stosuje się leki miejscowe i antybiotyki, takie jak klindamycyna czy metronidazol. Dodatkowo – zwłaszcza w przypadku zastosowania antybiotykoterapii – w celu odbudowania prawidłowej flory bakteryjnej pochwy należy w leczeniu zastosować preparat zawierający bakterie Lactobacillus (działanie ginekologiczne mają szczepy Lactobacillus rhamnosus GR-1 oraz Lactobacillus fermentum RC-14).

Nie leczona waginoza bakteryjna może prowadzić do poważniejszych powikłań – zapalenia narządów miednicy mniejszej, zapalenia cewki moczowej, a także większej podatności na zakażenie wirusem HIV. W skrajnych przypadkach nie leczone bakteryjne zapalenie pochwy może być przyczyną bezpłodności.

Seks oralny ma wiele określeń w języku potocznym. Często używany jest zamiennie termin seks francuski, a bardziej kolokwialne formy to np. obciągać, robić laskę, robić loda (fellatio), robić minetę (cunnilingus). Coraz częściej także w Europie używa się amerykańskiego słowa blowjob.

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

Aborcja, czasem określana także jako przerwanie ciąży, to zabieg medyczny zakończenia ciąży, przez co nie kończy się ona urodzeniem dziecka. Decyzja o aborcji jest trudna. Istnieje wiele powodów podjęcia decyzji o aborcji — na przykład sytuacja osobista, zagrożenie dla zdrowia lub ryzyko, że dziecko urodziłoby się poważnie chore.

Wiele osób ma zdecydowane opinie o aborcji (są wśród nich zarówno jej zwolennicy, jak i przeciwnicy). Wszystkim poglądom należy się szacunek; w Wielkiej Brytanii przerywanie ciąży jest jednak legalne w ciągu jej pierwszych 24 tygodni, pod warunkiem, że spełnione są określone kryteria. Aborcję można przeprowadzić w państwowym zakładzie opieki zdrowotnej należącym do NHS lub prywatnie (NHS nie finansuje aborcji wykonywanych prywatnie). Zgodnie z prawem brytyjskim, aby przeprowadzić aborcję, należy otrzymać skierowanie od dwóch lekarzy, którzy muszą się zgodzić, że w danej sytuacji aborcja jest właściwym rozwiązaniem. Zabieg musi być przeprowadzony w szpitalu albo specjalistycznej licencjonowanej klinice. Kiedy aborcja jest niezbędna Ustawa o aborcji (The Abortion Act) z 1967 r. określa warunki, w jakich aborcja może być niezbędna. Zgodnie z prawem, aborcja może być konieczna, jeżeli: Dalszy rozwój ciąży stanowiłby większe zagrożenie dla życia kobiety niż przerwanie ciąży. Dalszy rozwój ciąży stanowiłby większe zagrożenie dla fizycznego lub psychicznego zdrowia kobiety niż przerwanie ciąży. Dalszy rozwój ciąży stanowiłby większe zagrożenie dla fizycznego lub psychicznego zdrowia już urodzonych dzieci kobiety. Istnieje ryzyko, że dziecko, jeśliby się urodziło, byłoby poważnie upośledzone fizycznie lub psychicznie. W praktyce daje to lekarzom duży zakres swobody kierowania kobiet na zabieg aborcji. Podjęcie decyzji o aborcji to trudny, osobisty wybór. Dostępnych jest więc wiele usług doradczych, konsultacyjnych i informacyjnych, ułatwiających podjęcie właściwej decyzji.

W Wielkiej Brytanii aborcja jest legalna do 24 tygodnia ciąży, ale większość zabiegów wykonuje się znacznie wcześniej. 90% zabiegów aborcji przeprowadza się przed upływem 13 tygodnia ciąży, a 98% – w ciągu pierwszych 20 tygodni. Im wcześniej zostanie przeprowadzona aborcja, tym łatwiejszy i bezpieczniejszy jest to zabieg. Ważne jest jednak, aby kobieta miała dość czasu na rozważenie wszystkich dostępnych możliwości i była w stanie podjąć właściwą decyzję. U osób poniżej 16 roku życia można przeprowadzić aborcję bez informowania o tym rodziców pacjentki. Dwóch lekarzy musi jednak uznać, że aborcja leży w najlepszym interesie pacjentki i że pacjentka w pełni rozumie, z czym ten zabieg się wiąże. Zgodnie z brytyjskim prawem, aborcja musi jednak zostać przeprowadzona przed 24 tygodniem ciąży.W nielicznych przypadkach można ją wykonać później:
• W celu ratowania życia kobiety.
• Aby zapobiec poważnemu, trwałemu uszczerbkowi na fizycznym lub psychicznym zdrowiu kobiety.
• Jeżeli istnieje duże ryzyko, że w razie urodzenia dziecko było poważnie upośledzone fizycznie lub umysłowo.
Sposób wykonywania aborcji Wczesna aborcja medyczna (do 9 tygodnia ciąży) wiąże się z przyjęciem dwóch leków. Mifepristone blokuje wydzielanie hormonu, dzięki któremu śluzówka macicy umożliwia zapłodnienie. Prostaglandyna (podawana 48 godzin później) powoduje złuszczenie śluzówki macicy, która zostaje wydalona, razem z embrionem, poprzez krwawienie z pochwy. Pacjentka może mieć mdłości, wymioty lub biegunkę. Odsysanie próżniowe (od 7 do 15 tygodnia) polega na delikatnym odessaniu płodu z macicy. Wykorzystuje się do tego mały, plastikowy ssak podłączony do pompy. Po takim zabiegu może wystąpić krwawienie trwające do 14 dni. Rozszerzenie i chirurgiczne usunięcie ciąży (po 15 tygodniu) polega na delikatnym otwarciu szyjki macicy i usunięciu płodu za pomocą kleszczy i ssaka. Po takim zabiegu także może wystąpić krwawienie. Istnieją dwie możliwości wykonywania późnej aborcji (między 20. a 24. tygodniem). Pierwszym jest dwuetapowa aborcja chirurgiczna, a drugim aborcja wywołana medycznie, podobna do naturalnego późnego poronienia. Zagrożenia Zagrożenia zdrowotne wynikające z aborcji są niewielkie, zwłaszcza jeśli zabieg przeprowadzony jest w ciągu pierwszych 12 tygodni ciąży. Aborcja nie wpływa zwykle na szanse późniejszego zajścia w ciążę.

Krwotok (nadmierne krwawienie) występuje po 1 aborcji na 1000, uszkodzenie szyjki macicy po 10 aborcjach na 1000, zaś uszkodzenie macicy, podczas aborcji chirurgicznej, pojawia się po 4 na 1000 aborcji. Głównym zagrożeniem po aborcji jest ryzyko zakażenia. Może ono wystąpić, jeśli płód nie zostanie całkowicie usunięty. Nieleczone zakażenie może spowodować stan zapalny miednicy (PID). Może on być przyczyną niepłodności lub ciąży pozamacicznej (kiedy dziecko rozwija się w jajowodzie). Do leczenia zakażenia wykorzystuje się zwykle antybiotyki. Po aborcji zaleca się zwykle powstrzymanie się od współżycia płciowego przez okres do dwóch tygodni. W razie fizycznych lub emocjonalnych problemów po aborcji należy zwrócić się o poradę do lekarza pierwszego kontaktu (GP).
Poufna usługa tłumaczenia NHS Direct może zapewnić poufne usługi tłumaczy wielu języków w ciągu paru minut od wizyty pacjenta. Wystarczy wykonać 3 proste kroki: Krok 1 – Zadzwonić na numer NHS Direct, 0845 4647. Krok 2 – Po odebraniu telefonu powiedzieć po angielsku, jakiego języka chce się używać. Poczekać przy telefonie na połączenie z tłumaczem, który pomoże NHS Direct w podaniu niezbędnych informacji i porad medycznych. Krok 3 – Można także poprosić osobę spokrewnioną lub znajomą o przeprowadzenie rozmowy w imieniu pacjenta. Przed objaśnieniem powodu rozmowy należy poczekać na połączenie z tłumaczem.

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

Warto pamietac , ze oboje partnerow musza czuc sie komfortowo . Kobieta ma prawo byc zazdrosna o druga kobiete a mezczyzna o drugiego mezczyzne.
Warto porozmawiać z partnerem , zapytać czy ma ochotę na dopuszczenie do seksu obcą osobę, czy odpowiadałaby mu taka forma aktywności. Jeśli partner nie zgodzi się, wówczas możecie porozmawiać o innych formach urozmaicania kontaktów seksualnych: nowych pozycjach, stosowaniu akcesoriów, miejscach. Trzeba zawsze wziasc pod uwage  straty i zyski.Wybor nalezy do panstwa .

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

Plastry zawierają estrogen oraz gestagen, które drogą transdermalną uwalniane są do krwiobiegu zapobiegając ciąży. Dostarczone hormony zapobiegają owulacji, powodują zmiany w składzie śluzu szyjkowego utrudniając plemnikom prawidłową migrację, jak również zmiany w błonie śluzowej macicy uniemożliwiając ewentualną implantację zarodka. Skuteczność tej metody jest bardzo wysoka a wskaźnik Pearla wynosi mniej niż 1,0.

Producenci plastrów podają, że jeżeli plaster zaczyna luźno przylegać, jego brzegi odstają lub odklei się i trwa to dłużej niż jeden dzień (lub jeżeli nie ma pewności, ile czasu upłynęło), to należy natychmiast rozpocząć nowy, czterotygodniowy cykl poprzez przyklejenie nowego plastra (z nowego opakowania). W tym momencie rozpoczyna się nowy czterotygodniowy cykl. Przez pierwszy tydzień tego nowego cyklu, należy stosować dodatkową metodę antykoncepcji (prezerwatywa).

Jezeli chodzi o skutecznosc , to jest bardzo wysoka !

Są bezpieczną i wygodną metodą antykoncepcji. Ich innowacyjność polega na minimalizowaniu ryzyka często popełnianych błędów w stosowaniu, np. zapominania o przyjmowaniu tabletek. Plastry omijają drogę pokarmową, więc ich skuteczności nie obniżają np. wymioty czy biegunka.
Tabletki i plastry antykoncepcyjne dostępne są na receptę, ponieważ przepisać je może tylko lekarz po zbadaniu kobiety i wykluczeniu przeciwwskazań do antykoncepcji hormonalnej. Podczas antykoncepcji hormonalnej kobieta nie powinna palić papierosów, bo zwiększa to ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego (choroby zakrzepowo-zatorowej, choroby wieńcowej, zawału serca, udaru mózgu).

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

W czasie ciąży pod wpływem zmian hormonalnych zachodzących w organizmie kobiety , już od momentu zapłodnienia mogą pojawiać się pewne objawy sugerujące jej istnienie.Najbardziej prawdopodobnym objawem ciąży jest zatrzymanie miesiączki.Pod wpływem wzrostu poziomu progesteronu następuje minimalne podwyższenie  temperatury ciała. Można również zauważyć zmiany w gruczołach sutkowych.

A ponadto wystepuja:

Objawy domyslne:

• poranne lub wieczorne nudności i wymioty
• chwiejność emocjonalna
• zmiana łaknienia, zmiana tolerancji zapachu i smaku
• omdlenia i zawroty głowy
• częste oddawanie moczu (spowodowane przekrwieniem miednicy mniejszej i uciskiem płodu na pęcherz)
• zaparcia (progesteron rozluźnia mięśnie gładkie i zwalnia perystaltykę jelit)
• zgaga (progesteron rozluźnia mięśnie gładkie przełyku)
• wzrost temperatury do 37 °C za sprawą ciałka żółtego, które funkcjonuje do około 12 tygodnia ciąży

Objawy prawdopodobne:

• zatrzymanie miesiączki
• powiększenie macicy
• zasinienie przedsionka pochwy
• rozstępy na brzuchu
• przyrost masy ciała
• powiększenie obwodu brzucha
• powiększenie sutków, wydzielanie siary

Opisane powyżej objawy są objawami mogącymi jedynie nasuwać przypuszczenie istnienia ciąży. Bywa również tak, iż pomimo braku ciąży kobieta odczuwa powyższe dolegliwości. Najczęściej wywołane jest to czynnikiem psychicznym w sytuacjach ogromnej chęci posiadania potomstwa lub też strachu przed niechcianą ciążą.

Ogólnodostępne testy ciążowe pozwalają na stwierdzenie z dużym prawdopodobieństwem istnienia ciąży. Opierają się one na oznaczaniu gonadotropiny kosmówkowej. Wynik ujemny nie wyklucza w 100% ciąży, natomiast wynik dodatni świadczy o aktywności trofoblastu, która poza ciążą może występować w przypadku zaśniadu groniastego.

Zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki jajowej w błonie śluzowej macicy wywołuje szereg zmian miejscowych i ogólnych w organizmie kobiety. Pojawiają się zasadnicze zmiany w wytwarzaniu hormonów. Łożysko wytwarza gonadotropiny, estrogeny, progesteron i kortykosterydy, przejmuje hormonalną kontrolę nad rozwojem płodu i zmianami ciążowymi w organizmie ciężarnej. Macica ulega średnio dwudziestokrotnemu rozrostowi. Układ włókien mięśniowych macicy ulega zmianie: przesuwają się one w kierunku dna, trzon macicy grubieje a dolna część, zwana cieśnią macicy, staje się coraz cieńsza i przekształca się w tzw. dolny odcinek. Następuje przekrwienie sromu i pochwy. Tkanki tej okolicy stają się bardziej rozciągliwe. Stawy miednicy ulegają rozluźnieniu. Gruczoły sutkowe powiększają się już w 2. miesiącu i zawierają siarę.

Równolegle z rozwojem płodu nasila się i zmienia jakościowo przemiana materii. Wzrasta ilość tłuszczów w krwi, następuje zatrzymanie sodu i wody w ustroju, wzrasta zapotrzebowanie na witaminy. Zwiększają się pojemność klatki piersiowej i wentylacja płuc, zwiększa się pojemność minutowa serca i szybkość krążenia krwi, objętość krwi krążącej, masa krwinek czerwonych i liczba krwinek białych. Schorzenia wątroby i nerek w czasie ciąży mogą ulec nasileniu.

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X

Mogą także występować dolegliwości dyspeptyczne, w tym nudności oraz wymioty, także uciążliwe, silne, oporne na leczenie bóle głowy. Największe nasilenie dolegliwości przypada najczęściej na drugą dobę miesiączki, następnie objawy stopniowo ustępują.

Środkiem zapobiegawczym jest wszystko, co pomaga w utrzymaniu dobrego zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego. Należy uczynić wszystko, aby pomóc młodym dziewczętom w uzyskaniu i utrzymaniu poczucia własnej wartości, pozytywnego stosunku do życia i umiejętności właściwego przeżywania przyjaźni i miłości.

Przyczyny:

Wyróżniamy przyczyny organiczne i czynnościowe bolesnego miesiączkowania. Do przyczyn organicznych należy zaliczyć:

* stany zapalne przydatków i przymacicz,
* niedorozwój,
* zmiany położenia i wady macicy,
* zwężenia kanału szyjki macicy,
* podśluzówkowe i śródścienne mięśniaki macicy,
* endometriozę.

Wśród przyczyn czynnościowych wymienia się:

* nadmierną kurczliwość mięśnia macicy,
* nieprawidłowe złuszczanie się endometrium uwarunkowane czynnikami hormonalnymi,
* czynniki psychiczne.

Istotne znaczenie w patogenezie bolesnego miesiączkowania mają prostaglandyny z grupy PGF oraz prawdopodobnie niektóre leukotrieny. Wzrost stężenia estradiolu w drugiej fazie cyklu miesiączkowego stymuluje syntezę prostaglandyn odpowiedzialnych za wystąpienie zespołu bólowego.

Jak złagodzić ból?

Najskuteczniejsze są leki przeciwbólowe z grupy niesterydowych przeciwzapalnych, które hamują produkcję prostaglandyn. Należą do nich dostępne w naszych aptekach leki takie jak Ibuprom, Ketonal, Naproxen. Ibuprofen osłabia ból wynikający z nadmiernych skurczy mięśnia macicy, a podawany na trzy dni przed terminem spodziewanej miesiączki działa profilaktycznie, zapobiegając bólowi.

Nie zaleca się stosowania leków na bazie kwasu acetylosalicowego (Asprocol, Polopiryna, Aspiryna), ponieważ mogą one zwiększyć krwawienie i przedłużyć czas jego trwania.
Domowe sposoby

*

Ulgę w bólu przynoszą miejscowe okłady, w zależności od indywidualnego reagowania, łagodnie rozgrzewające bądź ochładzające, a także delikatny masaż okolicy podbrzusza. Najlepiej jest wykorzystać do tego celu olejek lawendowy, który ma działanie relaksujące i rozkurczowe.
*

Można przygotować sobie ciepłą kąpiel, ale nie może być ona gorąca, gdyż mogłoby to zakończyć się krwotokiem.
*

Jak najwięcej w tym czasie powinno się odpoczywać i unikać forsownych ćwiczeń fizycznych. Zaleca się natomiast uprawianie jogi. Niektóre asany przynoszą natychmiastowe ukojenie w bólu.
*

Picie naparów z rumianku rzymskiego, liści malin, nagietka, kaliny lub mięty na 2-3 dni przed spodziewana menstruacją i w trakcie. Mają one łagodne działanie rozkurczowe.
*

W czasie bolesnych miesiączek najlepiej jest unikać potraw wzdymających, ostro przyprawionych, słonych i ciężkostrawnych oraz zrezygnować z mocnej kawy, herbaty i coca-coli na rzecz naparów ziołowych lub wody mineralnej.
*

Przygotuj napar i pij po łyżeczce 2 razy dziennie: pół łyżeczki ziela ruty zalej szklanką wody, doprowadź do wrzenia i gotuj przez 3 minuty.

Jeśli ból nie ustąpi, a wręcz jego intensywność zwiększy się, gdy pojawi się wysoka gorączka i silne krwawienie, koniecznie zgłoś się do lekarza ginekologa!

Pozdrawiam Wszystkich

Archiwum X