Obrzezanie kobiet Wikipedia

Klitoridektomia (zwana też obrzezaniem kobiet oraz wyrzezaniem) – częściowe lub całkowite usunięcie łechtaczki (łac. clitoris), czasem również warg sromowych mniejszych. Praktykowane ze względów religijnych lub estetycznych wśród niektórych ludów afrykańskich.

Obrzezanie kobiet to także niemający nic wspólnego z religią obyczaj występujący wśród wielu ludów Bliskiego Wschodu, Afryki, Ameryki Południowej, państw Azji Południowo-Wschodniej z regionu Jawy, Borneo, Nowej Gwinei i Australii oraz wysp Pacyfiku[1].

U kobiet, w odróżnieniu od obrzezania mężczyzn, akt ten jest znacznie bardziej drastyczny, bolesny oraz często dający efekt zachowania higieny wręcz odwrotny od zamierzonego.

W ekstremalnych przypadkach klitoridektomia polega na usunięciu łechtaczki, warg sromowych i skóry ze ścianek pochwy oraz zaszyciem, co najmniej częściowym samego wejścia do waginy. Pozostawiony niewielki otwór umożliwia jedynie wydostawanie się moczu i krwi menstruacyjnej. Ten rodzaj obrzezania jest określany według metodologii WHO jako obrzezanie “trzeciego typu”

WYSTĘPOWANIE

Rytualne usuwanie łechtaczek metodą zabiegów chirurgicznych jest stosowane głównie w Afryce Środkowej, Wielkiej Brytanii , USA oraz do niedawna praktykowane legalnie w Egipcie (co rzekomo wiąże się z tradycją faraońską). Praktycznie prawie niestosowane w innych krajach arabskich oraz islamskich i nieznane m.in.: w Tunezji, Algierii, Maroku, Jordanii, Libanie, Turcji itd.

Obrzezanie kobiet praktykowali również egipscy chrześcijanie – Koptowie. Nie jest ono jednak związane z religią jako taką w odróżnieniu od obrzezania mężczyzn – jedynie z tradycją danego kraju lub regionu. Występuje głównie w Etiopii (również praktykowane przez etiopskich Żydów), Kenii (gdzie dominującą religią jest chrześcijaństwo), Erytrei, Sierra Leone, Sudanie, Somalii, Gambii, Czadzie, Mali, Nigerii, Kamerunie, Indonezji itd.

W kulturach ludów mniej rozwiniętych obrzezanie kobiet jest znacznie bardziej okrutne. Może polegać nawet na stosowaniu wrzątku oraz wyskrobywaniu fragmentów ciała zamiast ich odcinania.

Klitoridektomia to niezwykle bolesna i krwawa tradycja obrzezania kobiet. W Środkowej Afryce co roku zbiera śmiertelne żniwo.

Na świecie żyje 130 mln obrzezanych kobiet, dziennie obrzezanych zostaje 6 tysięcy, czyli 2 mln kobiet rocznie^[4].

• 97% obrzezanych dziewcząt w muzułmańskiej Indonezji
• 90% obrzezanych dziewcząt w Egipcie, Somalii, Mali
• 70-90% obrzezanych dziewcząt w Sierra Leone, Burkina Faso, Sudanie, Etiopii , Erytrei
• 50-70% obrzezanych dziewcząt w Rep. Środkowoafrykańskiej, Ghanie, Wybrzeżu Kości Słoniowej
• 30-50% obrzezanych dziewcząt w Gwinei, Togo, Beninie, Nigerii, Czadzie, Kenii
• 10-30% obrzezanych dziewcząt w Nigerii, Kamerunie, Mauretanii, Senegalu, Tanzanii
• poniżej 10% obrzezanych dziewcząt w Kongo

W niektórych społecznościach obrzezanie stanowi okrutny element ceremonii rytualnej i jest uważany za wskaźnik przejścia młodych dziewcząt w wiek dorosły. Ogólne wierzenie dostrzega w obrzezaniu sposób na kontrolowanie seksualności kobiet, gdyż głównie gwarantuje ono dochowanie dziewictwa do ślubu i utrzymywanie wierności małżeńskiej po nim.

Początki tego zwyczaju według badaczy nie są jasne, ale istnieją dowody na jego istnienie dużo przed pojawieniem się chrześcijaństwa i islamu w społecznościach, gdzie dziś ten zwyczaj jest praktykowany.

Wiek dziewcząt w momencie obrzezania różni się w zależności od regionu. Zabieg ten jest więc przeprowadzany na kilkudniowych niemowlętach, na dziewczynkach w wieku 7-10 lat lub na nastolatkach, jednak czasem dotyczy dopiero kobiet dorosłych, które są mu poddawane w czasie ślubu.

W dniu dzisiejszym, obrzezanie jest powszechnie praktykowane w Afryce. Na mniejszą skalę zabiegi są wykonywane również w Azji, Azji Mniejszej, na Płw. Arabskim, w Australii i w Ameryce Łacińskiej. W krajach rozwiniętych przypadki obrzezań są coraz bardziej liczne, głównie u kobiet i u dziewcząt, które wyemigrowały ze społeczeństw, u których zwyczaj ten istnieje.

Dziś organizacje zajmujące się Prawami Człowieka określają obrzezanie jako pogwałcenie tych praw. Praktyki te są uważane za niedozwolone formy modyfikacji fizycznej integralności osoby, tym bardziej, że są one często wykonywane na zbyt młodych i bezbronnych osobach, które nie są w stanie wyrażać na nie świadomej zgody.

Obrzezanie jest nielegalne w większości krajów świata