Papierosy elektroniczne Wikipedia

Papierosy elektroniczne , E-papieros – elektryczne urządzenie służące do podawania niewielkich ilości nikotyny metodą inhalacji.
Budowa e-papierosa

Urządzenie często ma kształt i wymiary zwykłego papierosa. Na rynku znaleźć można także modele imitujące fajkę,cygaro itp, ale e-papieros może również przypominać np. długopis. Klasyczny e-papieros składa się z trzech części:

* Kartridż – wymienny pojemnik na płyn (tzw. liquid). Płyn w kartridżu można uzupełniać, dostępne są w wielu smakach i mocach (od beznikotynowych do bardzo mocnych).
* Atomizer – “serce” e-papierosa – miejsce gdzie płyn jest podgrzewany i zamienia się w “dym”.
* Źródło zasilania – zazwyczaj bateria, niekiedy bezpośrednie podłączenie do kontaktu, USB bądź gniazdka samochodowego. Jako że e-papieros jest urządzeniem elektronicznym nie działa bez zasilania.

Niektóre modele wprowadzają także inne elementy do powyższej konstrukcji (np. tuleje maskujące atomizer). Wszystkie podstawowe elementy są wymienne i dostępne w sprzedaży. Poza rozwiązaniem w postaci kartridż/ustnik + atomizer, w sprzedaży znajdują się także kartomizery, czyli kartridże na stałe połączone z atomizerami, które łączy się bezpośrednio z baterią. Kartomizer również można napełniać.
Działanie e-papierosa [edytuj]

Ustnik (zwany także kartridżem) zawiera wymienny wkład wypełniony specjalnym płynem (e-liquid), zawierającym nikotynę (0% do 3,6%), glikol propylenowy (50% do 99,6%), glicerynę (0% do 49,6%) i opcjonalnie dodatki smakowe lub aromatyczne. Podczas “zaciągania się” przez użytkownika, mikroprocesor przez przełącznik (zależnie od modelu jest to czujnik podciśnieniowy wykrywający przepływ powietrza, akustyczny lub manualny w formie przycisku) aktywuje zasilanie tzw. atomizera. Atomizer wprowadza mikroskopijne kropelki płynu do przepływającego powietrza przez podgrzanie płynu do temperatury 150-180 °C. Tworzy to parę, która jest inhalowana przez użytkownika. Glikol propylenowy powoduje, że płyn tworzy mgiełkę przypominającą wyglądem dym tytoniowy, dodatek gliceryny zwiększa ten efekt. W niektórych modelach e-papierosów mikroprocesor aktywuje również znajdującą się na końcu urządzenia pomarańczową (lub innego koloru) diodę LED, co symuluje żarzenie się papierosa.
Użytkowanie e-papierosa

E-papieros jest urządzeniem wielokrotnego użytku, w przeciwieństwie do zwykłych papierosów wymaga z tego względu obsługi. Przy codziennym korzystaniu konieczne jest doładowywanie baterii oraz regularne dolewanie płynu do kartridża. Co jakiś czas (zależnie od modelu) konieczna jest wymiana kartridża i atomizera na nowy jako że oba elementy się zużywają. Regularny zakup atomizerów i płynów jest głównym wydatkiem ponoszonym na korzystanie z e-papierosa.
Płyny

Płyny do papierosów elektronicznych oferowane są w wielu różnych aromatach (np. owocowy, miętowy, kawowy, czekoladowy, także imitujące smak popularnych marek klasycznych papierosów) i różnej zawartości nikotyny. Przy większej zawartości nikotyny, palenie e-papierosów może zastąpić zwykłego papierosa. Większość firm oferuje również wiele opcji pośrednich, w tym wkłady całkowicie pozbawione nikotyny. W zależności od modelu, napełniony pojemnik może wystarczyć na 100 do 600 “zaciągnięć”. Pusty wkład można zastąpić nowym lub uzupełnić go przez napełnienie płynem.

Zalety papierosa elektronicznego

Wśród przewag e-papierosa nad tradycyjnym papierosem wymieniany jest najczęściej koszt, wpływ na otoczenie oraz na zdrowie. Niewątpliwie palenie papierosa elektronicznego jest tańsze od tradycyjnego odpowiednika, nawet o 50%. Dym z papierosa elektronicznego jest niemal bezwonny, z reguły nie przeszkadza osobom w otoczeniu, zapach nie osadza się na rękach, ubraniach, nie może wywołać alarmu przeciwpożarowego. Ułatwia palaczowi funkcjonowanie w otoczeniu osób niepalących. Najbardziej kontrowersyjną kwestią są argumenty zdrowotne. Większość korzystających z elektronicznego papierosa subiektywnie odczuwa poprawę stanu zdrowia – łatwiejsze oddychanie, lepszą kondycję itp. Nie ma jednak wiarygodnych badań które by potwierdziły ten efekt. Nie ma również badań które z pewnością wykluczyłyby negatywny wpływ e-papierosów na zdrowie w dłuższej perspektywie.
Modele palenia e-papierosa [edytuj]

Palących e-papierosy można obecnie podzielić na 3 zasadnicze grupy.

* Palacze hybrydowi – to osoby które palą zamiennie e-papierosy oraz papierosy tradycyjne. Z reguły ich intencją jest ograniczenie palenia tradycyjnych papierosów ze względu na wpływ na otoczenie, finanse itp jednak bez intencji całkowitego rzucenia palenia.
* Palacze stali – to osoby które całkowicie zastąpiły palenie tradycyjnych papierosów e-papierosem. Często są to osoby które paliły przez wiele lat i nie mogąc poradzić sobie z nałogiem, znalazły jego tańszą i zdrowszą alternatywę.
* Osoby rzucające palenie – traktujące e-papierosa jako narzędzie pomocne przy rzucaniu palenia – odpowiednik gum/inhalatorów z nikotyną. Skuteczność e-papierosa w tej roli nie została dotąd potwierdzona.

Historia papierosa elektronicznego

Pierwsze pomysły na stworzenie „bezpiecznego” dla zdrowia palaczy papierosa sięgają połowy XX w. i były próbą odpowiedzi kompanii tytoniowych na nagonkę medialną o szkodliwości nikotyny i innych substancji wchodzących w skład papierosów. Jednak żadnej ze znanych nam marek nie udało się stworzyć produktu, który został by dobrze przyjęty przez konsumentów. Ciągłe problemy techniczne skutecznie uniemożliwiły wprowadzanie na rynek elektronicznych papierosów. Prace i kolejne pomysły poszczególnych producentów, ułożyć można w pewną chronologię porażek i sukcesów:

* lata 60: projekt „Premiere” firmy Philip Morris, okazał się zupełną klapą, nie przyjmując się wśród konsumentów
* I połowa lat 90: Philp Morris rozpoczął kolejne prace nad prototypem e-papierosa. Powstaje produkt o nazwie „Eclipse” – bezdymnych papierosów, które miały ograniczać wpływ biernego palenia o około 85-90%. Papieros emitował smak tytoniu bez tworzenia popiołu i dymu, produkował mniej rakotwórczych związków niż zwykłe dostępne na rynku papierosy, nadal jednak wytwarzał tlenek węgla i nikotynę.
* kolejną propozycja marki Philip Morris był ”Acord”, emitujący o 83% mniej toksyn niż zwykłe papierosy
* w 2004 na rynku pojawił się chiński produkt „Ruyan”, pierwsza e-fajka.
* w 2006 powstał pierwszy e-papieros „Ruyan V8”. E-papierosy Ruyan pierwotnie wykorzystywały ultradźwięki, rozwój prac inżynierów pozwolił na wprowadzenie zastosowania elementu grzewczego. Polega on na tym, iż w trakcie„ zaciągania się” zachodzi proces pogrzania płynu z nikotyną, przez co tworzy się następnie para wdychana przez palaczy. Metoda znacznie różni się od zwykłego palenia. Tradycyjne papierosy oprócz nikotyny, uwalniały jeszcze około 4000 substancji smolistych. Dzięki e-papierosom uzależnieni palacze, nie narażają się na ich wdychanie.

W Polsce wzmianki o elektronicznym papierosie pojawiły się w 2006, ale prawdziwy bum nastąpił w latach 2008 i 2009 kiedy powstało najwięcej firm sprowadzających i handlujących e-papierosami.
Status prawny e-papierosów na świecie

* Australia – sprzedaż e-papierosów zawierających nikotynę jest nielegalna
* Austria – e-papierosy są uważane za urządzenia medyczne, a wkłady nikotynowe za produkty medyczne. W związku z tym e-papierosy muszą posiadać Oznaczenie CE, a wkłady nikotynowe muszą być uprzednio zarejestrowane, by e-papieros mógł zostać dopuszczony do legalnej sprzedaży.
* Belgia – papieros elektroniczny aktualnie nie podlega żadnym obostrzeniom prawnym.
* Brazylia – sprzedaż, import oraz reklama e-papierosów w jakiejkolwiek postaci jest zabroniona
* Dania – e-papierosy są legalne, jednak w związku z przeprowadzanymi aktualnie badaniami same wkłady nikotynowe są czasowo zakazane.
* Finlandia – sprzedaż, a także kupno z zamiarem sprzedaży wkładów zawierających nikotynę jest zabronione. Ich zakup zagraniczny i jedynie dla użytku własnego pozostaje legalny.
* Holandia – używanie e-papierosa jest legalne, jednak jego reklama jest zakazana[4]
* Hongkong – posiadanie i sprzedaż e-papierosa jest nielegalna.
* Kanada – w marcu 2009 tamtejsze Ministerstwo Zdrowia zażądało natychmiastowego zaprzestania importu, sprzedaży oraz reklamy produktów związanych z e-papierosami, zalecając jednocześnie Kanadyjczykom nie kupować i nie używać e-papierosów. Oficjalnie każdy produkt związany z e-papierosami i zawierający nikotynę wymaga pozwolenia na import, sprzedaż i reklamę. W praktyce ani jedno takie pozwolenie nie zostało wydane
* Malezja – papierosy elektroniczne są uważane za urządzenia medyczne, a wkłady nikotynowe za produkty medyczne. Mogą zostać legalnie nabyte na podstawie odpowiedniej recepty.
* Nowa Zelandia – Ministerstwo Zdrowia ustaliło, że wkłady zawierające nikotynę, zanim zostaną dopuszczone do sprzedaży, muszą uprzednio zostać zarejestrowane jako lek.
* Polska – papieros elektroniczny nie podlega żadnym obostrzeniom prawnym.
* Stany Zjednoczone – według Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA)papieros elektroniczny stanowi system dostarczania nikotyny i jako taki podlega uprzedniej akceptacji przez Agencję. FDA prowadzi aktualnie badania nad e-papierosem, istnieją także przypadki wstrzymywania przez nią transportu produktów związanych z e-papierosem na teren USA
* Wielka Brytania – papieros elektroniczny aktualnie nie podlega żadnym obostrzeniom prawnym
* Niemcy – papieros elektroniczny aktualnie nie podlega żadnym obostrzeniom prawnym.